Vorige week was het 3 jaar geleden dat mijn moeder is overleden tevens zou ze dit jaar 59 jaar zijn geworden…
Het blijft raar een kind zonder moeder… nooit meer ff gezellig praten over zinnige of onzinnige dingen, nooit meer een advies of een opmerking, nooit meer een knuffel, nooit meer dit of nooit meer dat……
Natuurlijk gaat mij leven door… en dat kan ik gelukkig doen met mijn vader, broer en Henri en andere familieleden. Gelukkig kan ik ook volmondig zeggen: WIJ LEVEN VERDER!!!! maar altijd met mijn moeder in gedachten.
Wanneer ik het nummer van Marco Borsato, Doe wat je altijd deed luister, dan word ik verdrietig maar ook blij. Want ik leef verder want dat wilde mijn moeder graag.
Geef een reactie