Woensdag 8 juli 2026

Vandaag ging de wekker om 07:00 uur af; het leek wel uitslapen. Ik heb sinds vorige week een bitje in tijdens het slapen, tegen het tandenknarsen. Ik draag dat bitje ’s nachts en dat begint langzaam te wennen. Afgelopen nacht heb ik lekker kunnen doorslapen. Wellicht was ik ook moe van gisteren. Het was wel een intensieve dag!

Gastvrouw heeft er vandaag geen zin.

Tegen 08:00 uur zijn wij beneden in het restaurant. Daar is dezelfde gastvrouw uit de bediening die gisteren zo gezellig en leuk was. Vandaag had zij haar dag niet… wat was zij chagrijnig. Zij snauwde de gasten af. Waarschijnlijk iets met hoge pieken en diepe dalen, zullen wij maar zeggen. Wij laten ons niet van de wijs brengen en genieten van ons ontbijt.

Onderweg voor een nieuwe dag in Londen

Via de trein en metro rijden wij weer richting het centrum van Londen. Wij moeten vandaag wat verder reizen om bij onze eerste bestemming te komen. Het laatste stuk lopen wij; de temperatuur is rond 09:45 uur al erg warm. Ook is Martijn vandaag mijn tourguide en bepaalt hij hoe wij gaan lopen. Dat klinkt wellicht gek, maar het geeft altijd wel een vertrouwd gevoel, want hij zit vaak goed met zijn gevoel voor de juiste richting. Hij heeft onze eerste bezienswaardigheid voor vandaag al in Nederland geboekt. Wij worden er om 10:30 uur verwacht. Het vooruitboeken van bezienswaardigheden met tijdsloten is tegenwoordig in de grote steden wel aan te raden. Doe je dat niet, dan is de kans groot dat je niet naar binnen kunt.

Museum Royal Mail

We komen rond 10:00 uur aangelopen bij museum Royal Mail; wij zijn dus te vroeg. Gelukkig kunnen wij doorlopen en mogen wij plaatsnemen in de rode trein. Nou ja, trein? Het zijn kleine rood gekleurde bakjes met zitbanken erin. Deze bakjes staan achter elkaar op een spoor. Vroeger werden ze gebruikt om de postzakken onder de grond te vervoeren over een netwerk van sporen van ongeveer 10,5 km. Omdat er tegenwoordig steeds minder post wordt bezorgd, is dit netwerk niet meer in gebruik en is het een museum geworden.

Storing met de trein

Het is warm in de kleine cabine. Wij denken dat wij een voorsprong hebben omdat wij door mochten lopen, maar helaas moet iedereen uit de cabines stappen. De trein heeft een probleem. Wij worden weer teruggezet in de rij en moeten even geduld hebben. Alle systemen moeten worden gereset.

De treinrit

Maar na 15 minuten mogen wij weer plaatsnemen; alles doet het weer. Wij zitten en de kleine rode trein gaat rijden. Ik heb meteen het liedje van Pieter Post in mijn hoofd zitten. Ik ga maar niet zingen, want dat kan ik helaas niet. Wij rijden de donkere tunnel in; het is pikkedonker. Via de intercom krijgen wij uitleg over hoe het vroeger ging met het vervoeren van de postzakken door de Royal Mail. Bij twee perrons wordt het verhaal verder verteld via een videoprojectie op de muren van het perron. De projectie is erg visueel en vertelt het verhaal goed en pakkend.

Bezoek aan het postmuseum

Daarna rijden wij weer terug naar het beginpunt, lopen naar buiten en steken daar de straat over. Daar zit het echte postmuseum. Wij lopen naar binnen en mogen verder het museum in. Hier wordt de geschiedenis van The Royal Mail verteld: hoe men vroeger post en mensen vervoerde. Eerst met de postkoets en later met busjes. Dat mensen ook werden vervoerd, wist ik niet, en dat heeft nog een hele lange tijd bestaan. Natuurlijk zagen wij ook Pieter Post in dit museum. Aansluitend namen wij een kop koffie, althans ik. Voor Martijn was het al te warm voor koffie; hij nam een colaatje.

Natural History Museum

Terwijl wij genieten van ons drankje, bepalen wij wat onze volgende stop gaat zijn. De keuze is reuze en Londen heeft genoeg te bieden. Maar wij besluiten om eerst weer terug te lopen naar het metrostation en nemen daarna de metro naar het centrum van Londen. Onze volgende stop, die wij gratis kunnen bezichtigen, is het Natural History Museum. Als wij weer op straatniveau staan, zien wij het museum al. Het zit in een prachtig gebouw. Aan de buitenkant wordt nog verder gewerkt aan de restauratie. We moeten even wachten voordat wij naar binnen mogen. De rij staat buiten en gaat via een zigzag-wachtrij, dus het ene moment sta je in de schaduw en het andere moment sta je vol in de zon. De temperatuur ligt al boven de 30 graden. Bloedheet!

Wat zien we in het museum?

Dan lopen wij het museum naar binnen en komen we in een grote hal. Aan het plafond hangt een megagroot skelet van een walvis. In de nissen van de hal staan een olifant en een giraf. Het is echt druk en door de grote hal klinkt het geluid ver door. Het lijkt wel een kippenhok. In het verleden bracht de ontdekker Charles Darwin zijn vondsten hiernaartoe en nog steeds kun je deze ontdekkingen bekijken. Ook is er een speciale vleugel met skeletten van dinosauriërs. Verder staat er een levensechte animatie van een T-Rex. In een andere vleugel hangen walvisachtigen aan het plafond, allemaal op echt formaat.

Iets moderns of toch weer niet.

Om de hoek van het Natural History Museum zit een ander museum dat ook gratis te bezoeken is: het Science Museum. Alhoewel, je moet je wel aanmelden bij een gastheer en die stelt allerlei smalltalkvragen, zoals uit welk land wij komen, of wij het leuk hebben in Londen en of wij een donatie willen doen. Ik kan altijd moeilijk nee zeggen, dus doe ik een donatie. Ach ja, het is vakantie, zal ik maar zeggen. In dit museum zien wij meer moderne dingen dan in de andere musea. Hier zien wij veel auto’s en op de bovenste etage hangt het vol met vliegtuigen, vanaf de start van de luchtvaart tot nu. Ik vraag mij altijd af: hoe zouden ze de grote vliegtuigen naar deze etage hebben gekregen? Maar goed, we genieten wel van dit museum. Het blijft leuk om rond te lopen en dingen te ontdekken.

De natuur in

Aan het eind van de straat waar het Science Museum gevestigd is, ligt een beroemd park. Wij besluiten om daarheen te lopen. Via een grote metalen poort lopen wij het park binnen. Ik besluit om een ijsje te kopen, want de zon heeft vrij spel in het park. Er zijn hier best veel open stukken waar de zon volop schijnt. Als wij verder het park in lopen, voert Martijn het tempo op. Hij wil liever onder de bomen lopen. Hij heeft ook gelijk; het loopt een stuk prettiger onder de bomen. Wij zijn dus in Kensington Gardens. Hier staat ook Kensington Palace. Dit paleis was de officiële Londense residentie van The Prince and Princess of Wales en hun kinderen. Na het overlijden van prinses Diana in 1997 zijn er in dit park een aantal monumenten geplaatst die haar eren, zoals de Diana Memorial Playground. Ik heb dit monument nog nooit gezien, want toen ik voor de laatste keer in Kensington Gardens liep, was het nog niet gemaakt. Als wij dichterbij komen, zien wij al dat het monument gesloten is in verband met werkzaamheden. Ik maak wat foto’s van de grote vijver waar waterfietsen te huur zijn. Martijn zoekt de schaduw weer op. Als ik even later naar hem terugloop, vind ik hem terug in de bosjes. Hij heeft eekhoorns gespot; het zijn flinke jongens. Even later lukt het mij om ze op de foto te zetten.

Kensington Palace

We wandelen verder door het park, richting Kensington Palace. Ook hier is weer een vijver en rondom de vijver staan tientallen strandstoelen. De meeste van deze stoelen zijn niet bezet, terwijl er wel veel mensen in het gras liggen te relaxen. Je zou zeggen: pak zo’n strandstoel. Maar even later begrijp ik het: er loopt een mannetje rond dat deze stoelen verhuurt voor een tijdsblok. Hij loopt rond en controleert wie wel of niet betaald heeft voor zo’n strandstoel. Het levert ongemakkelijke gesprekken op. Deze man jaagt niet-betalende mensen uit zijn stoelen. Het zal je baan maar wezen… Ondertussen zijn wij bij de tuin van Kensington Palace aangekomen. In een prachtige tuin staat een standbeeld van prinses Diana met haar twee zonen en nog een ander kind. Volgens Martijn is dat een achternicht van Diana.

Video van deze dag

Tijd voor een drankje

Via een andere uitgang komen wij in de omgeving van Piccadilly Circus uit. Daar duiken wij een pub in; buiten zijn alle tafels bezet. Binnen is het ook gezellig druk, maar wij vinden al snel een vrije tafel. Tijd voor een lekker wit biertje, dat blijft voor ons een cadeautje bij warm weer. Het is gezellig druk in de pub; het lijkt wel vrijdagmiddag, maar het is gewoon woensdag. Maar het is ook onze woensdag, dus al snel zitten wij aan ons tweede biertje. De biertjes komen wel aan, door de combinatie van warmte en inspanning, zullen we maar zeggen.

Winkels

We lopen verder naar Piccadilly Circus, bekend om zijn grote videoschermen. Ik stap nog even bij een winkel van DJI naar binnen, voor een nieuwe videocamera. Maar ik ben sterk vandaag en koop hem niet. Gadgets blijven mij trekken en vooral nu, met de ontwikkeling van AI, gaat het allemaal zo snel. Helaas blijft het telkens een afweging qua kosten. Als wij verder lopen, zien wij de beroemdste speelgoedwinkel van Londen: Hamleys. Martijn wil hier graag naar binnen; dat roept bij hem allerlei herinneringen op aan zijn eerdere bezoeken aan Londen. Het is een prachtige winkel met maar liefst zeven verdiepingen vol speelgoed, waar je ook veel speelgoed zelf kunt uitproberen. Even later zit ik met een auto te spelen die met een afstandsbediening kan rijden. Gelukkig word ik later dit jaar pas 50, hihi.

Italiaans restaurant

Tijd voor wat eten. Martijn heeft een restaurant uitgezocht en ik laat mij graag verrassen. Gelukkig is er nog een tafel vrij en we laten ons goed verwennen. Flesje wijn erbij en wij beginnen met een voorgerechtenschotel met antipasti… mmmm. Als hoofdgerecht neem ik een risotto van het huis en Martijn een spaghettischotel. Natuurlijk neem ik als nagerecht tiramisu. Het was een mooie afsluiter van deze prachtige dag en week. Morgen rijden wij weer naar huis, deze keer zonder tussenstop. Wij proberen in ons eigen tempo lekker naar huis te rijden.

Donderdag 9 juli 2026

De reis naar Nederland is voorspoedig verlopen en wij waren rond 19:00 uur weer terug in Deventer. Lekker teruggereden zonder files en andere bijzonderheden.