Dinsdag 5 november 2024

Phuket, berucht en beroemd

Wanneer je over Thailand praat, dan komen al snel veel mensen uit op Phuket. Phuket is als badplaats berucht en bekend. Berucht om haar uitgaansgebieden, waarbij alles mogelijk lijkt te zijn, en bekend om de prachtige eilanden. Phuket is zelf ook een eiland en in de omgeving van Phuket liggen veel prachtige eilandengroepen zoals Koh Phi Phi en iets verder de Similan-eilanden.

Ik sta vandaag eerder op dan Martijn, we gaan vandaag afzonderlijk van elkaar met een excursie mee. Ik ga samen met een andere reisgenote (Shyrien) en Johnny op pad. Wij gaan naar de Similan-eilanden. Shyrien en ik hadden allebei het gevoel dat wij deze excursie moesten doen. Waarom? De andere excursie die Martijn en de overige reisgenoten vandaag gaan doen, namelijk naar de Koh Phi Phi-eilanden, leek ons te druk en minder mooi. Wij hopen vandaag veel vissen te kunnen zien en wellicht een schildpad. De excursie naar de Similan-eilanden is een stuk duurder dan de excursie naar de Koh Phi Phi-eilanden. Ook wel logisch, omdat de afstanden verder zijn. Martijn vond het te duur/niet waard.

Vroege vogels

Om 06:00 staan Shyrien en ik samen met Johnny klaar om opgehaald te worden, wij krijgen vanuit het hotel een ontbijtje mee. Even later stopt onze minibus, wij stappen in en beginnen meteen maar aan het ontbijtje. Het is een goed gevulde box en inclusief een gekookt eitje, het smaakt prima. Even later stoppen wij bij verschillende andere hotels om andere gasten op te halen. De reis gaat dwars door Phuket heen en rijdt naar de andere kant van Phuket, het is een flinke reis, we moeten ongeveer twee uur rijden.

Voorbereid

Dan komen wij aan bij de haven, het is al flink druk. Er zijn veel mensen, iedereen loopt door elkaar. Al snel zien wij een incheckbalie; nadat onze gegevens zijn gecontroleerd, krijgen wij een bandje om onze pols. Wij zijn de blauwe groep. Het voelt wel een beetje gek, het lijkt wel een festival. Als we doorlopen, zien wij allemaal rijen met stoelen staan, aan weerszijden is er een buffet. Je kunt hier koffie en wat eten pakken. Ik voel mij wel een beetje gespannen, want straks gaan wij de zee op en daar heb ik geen prettige ervaring mee. Gelukkig heb ik al medicijnen ingenomen om hopelijk de zeeziekte te voorkomen. Al snel moeten wij naar de briefing en komen wij met alle anderen die bij de blauwe groep horen bij elkaar.

Instructie

Het feit dat wij vandaag naar de Similan-eilanden gaan is wel bijzonder, want de meeste eilanden zijn niet openbaar en mogen niet worden bezocht in verband met natuurbehoud. Zelfs in de buurt van deze eilanden mogen geen boten varen. Vandaar deze instructie, waarin wij uitleg krijgen wat er wel of niet mag. We gaan aan boord, het is een grote speedboot. De boot is opgedeeld in twee gedeelten, met rijen stoelen en een gangpad in het midden. De boot vertrekt en ik voel de boot bewegen, ik hou mijn focus op de horizon. Shyrien checkt regelmatig of het goed gaat. Lief van haar.

Maar het gaat gelukkig goed. De crew deelt drankjes uit en zorgt voor wat entertainment. Ik laat het wel een beetje aan mij voorbijgaan, ik luister wat muziek en geniet ondertussen van het uitzicht. De tocht duurt wel ruim 1 uur, maar dan zien wij het eerste eiland verschijnen.

Donald Duck

Wij zien al de grote rotsformaties en het groene van de bomen verschijnen, er zijn in totaal 11 eilanden waarvan één van de grootste genaamd: Koh Similan, ook wel nummer 9 genoemd. Wij meren aan op het strand en stappen door het water op het eiland. Shyrien en ik verkennen het eiland en lopen richting de grote rotsformaties. Het is een klim om bovenop deze rotsen te komen, maar dan zien wij een prachtig uitzicht. Helderblauw water. Genieten! Wij maken veel foto’s van elkaar en voelen ons even een filmster. Want iedereen gaat om de beurt op de foto, op een bepaald punt. Als wij doorlopen, begrijpen wij waarom het ook wel de Donald Duck-baai/rots wordt genoemd, want als je vanaf een bepaald punt de rots bekijkt, dan kun je er Donald Duck in zien.

Eerste duik

We gaan weer aan boord en varen rondom het eiland op zoek naar een plek om te duiken. Deze wordt gevonden, op deze plek liggen meer boten voor anker. Je mag nu het water in. Daar had ik echt zin in. Ik ben gek op het water en mag graag duiken. Ik heb de GoPro meegenomen en probeer opnames te maken in het water. Als ik duik, dan zie ik prachtige vissen zwemmen, het voelt heerlijk en bijzonder. Ik geniet ervan. Ondertussen moet ik onze boot in de gaten houden, want na 30 minuten duiken gaan wij weer weg. De tijd vliegt voorbij en ik zie allemaal mooie vissen aan mij voorbij komen.

2e eiland/lunch

Wij varen door naar het tweede eiland en hier is het wat rustiger en hier mogen wij ook weer duiken. Hier is wat meer koraal te vinden. Helaas is het niet echt kleurrijk, men denkt dat de tsunami van 2004 grote gevolgen heeft gehad voor de koraalriffen van Thailand. Natuurlijk helpt het toerisme ook niet echt mee aan het herstel. Ik speur goed rond, maar helaas zien wij geen schildpad zwemmen, wel andere prachtige gekleurde vissen. (Op de opnames valt het toch wat tegen, onze ogen zijn nog altijd beter dan een camera.) Wij vinden dat wel jammer, maar wij genieten echt wel van deze duiken. Nu gaan wij aan land en krijgen een lunch geserveerd. Op grote picknicktafels krijgt iedereen een metalen dienblad met gerechten. Het smaakt prima, alles is prima verzorgd.

Wandeling

Na de lunch maken wij een wandeling over het eiland naar de andere kant. We lopen eerst door het bos over een pad en in de verte zien wij het helderblauwe water. Hier mogen geen boten aanmeren en dat geeft meteen een ander beeld van het eiland. In het water liggen grote rotsen, het ziet er prachtig uit. Helderblauw water en een mooi wit zandstrand. Paradijs! Maar helaas, de tijd gaat snel voorbij. Wij moeten weer aan boord en beginnen aan de terugvaart naar de haven. Met volle kracht vooruit varen wij terug.

Regen

Aan de horizon zie ik de wolken groeien tot grote, grijze wolken, in de verte klinkt gedonder en bliksem. De boot is open aan de zijkant, maar door de crew worden deze nu afgesloten met plastic zeilen/zijkanten. Het voelt gek om zo te varen, maar ja, we moeten door. En daar barsten de wolken open boven onze boot. Het begint flink te hozen. Gelukkig werken de medicijnen goed en ervaar ik geen last van de deining. Het voelt eigenlijk wel prima. De crew maakt er een feestje van en zet muziek op. Een van de crewleden gaat helemaal los op het moment dat iedereen een fooi kan geven. Hij is gay en dat mag iedereen weten, want hij gedraagt zich supervrouwelijk. Het is wel vermakelijk om te zien.

Terugreis naar het hotel

Als wij bijna in de haven zijn, klaart het op en gaat de zon weer schijnen. Wij verlaten de boot en stappen over in onze minibus. Deze rijdt ons weer terug naar Phuket en stopt bij de verschillende hotels om gasten af te zetten. Ondertussen zien wij in de groepsapp mooie foto’s verschijnen van de anderen die bij de Phi Phi-eilanden waren. Martijn vond het allemaal niet echt bijzonder. Het was erg druk en het snorkelen ging niet helemaal goed. Hij heeft het gedaan, maar daarmee was het ook wel klaar. Er waren vandaag vinkjes te zetten.

Ik kijk wel terug op een mooie dag en hopelijk zal dat morgen ook zo zijn als wij onze laatste dag in Phuket gaan hebben.