Zaterdag 2 mei 2026

Verjaardag van mijn vader

Gisteren hebben we de verjaardag van mijn vader gevierd: hij werd 76 jaar. Hij viert zijn verjaardag op verschillende momenten. Eigenlijk waren wij voor zondag uitgenodigd, maar toen hadden we al andere plannen — tenminste, Martijn had die gemaakt. Hij had een weekendje weg geregeld met vrienden van hem. Gelukkig mocht ik ook mee. Toch was het fijn om de verjaardag van mijn vader alvast samen te kunnen vieren.

Het verkeerde hotel

Zaterdagmorgen staan we op tijd op, want we willen om 11.00 uur in Den Haag zijn bij het Van der Valk Hotel. Daar zullen Pascal en Jessica ook zijn. De reis verloopt voorspoedig en rond 11.00 uur rijden we het parkeerterrein op. Ik heb de locatie uit onze gezamenlijke agenda gehaald, omdat Martijn de reservering daarin had gezet. Maar zodra hij het terrein oprijdt, zie ik hem twijfelen… en wat blijkt? Hij heeft het verkeerde hotel in de agenda gezet. Ik kan er wel om lachen. Met enige vertraging komen we uiteindelijk aan bij het juiste hotel.

Plan voor vandaag

We begroeten elkaar hartelijk. Pascal en Jessica zijn al jarenlang vrienden van Martijn en door onze relatie heb ik hen ook leren kennen. Het is altijd gezellig om elkaar weer te zien. Onder het genot van koffie bespreken we hoe we de rest van de dag willen invullen. Het avondprogramma staat al vast: dan bezoeken we de voorstelling van Harry Potter. Jessica en Martijn zijn echte fans en hebben de films al meerdere keren gezien. Ik heb ze één keer bekeken; best aardig, maar een echte fan zou ik mezelf niet noemen. Martijn en ik stellen voor om eerst naar het Oranjehotel te gaan. We zijn alle vier lid van de VriendenLoterij, waarmee je verschillende musea gratis kunt bezoeken. Jessica en Pascal zijn meteen enthousiast.

Het Oranjehotel bezoeken

We nemen mijn auto en Martijn rijdt ons door de stad. We parkeren in een parkeergarage en lopen vervolgens naar het Oranjehotel. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het Oranjehotel de bijnaam van de gevangenis in Scheveningen. Tussen 1940 en 1945 sloten de nazi’s hier vooral verzetsstrijders en politieke tegenstanders op.
In totaal zaten er meer dan 25.000 gevangenen vast, afkomstig uit verschillende lagen van de bevolking. Zij werden hier verhoord en vaak doorgestuurd naar andere gevangenissen of concentratiekampen. Voor meer dan 250 gevangenen eindigde hun verblijf tragisch met een executie op de Waalsdorpervlakte. De naam “Oranjehotel” ontstond als eerbetoon aan de verzetsmensen die hier gevangen zaten.

Na de oorlog deed het gebouw ook nog dienst als gevangenis. Tegenwoordig is het een museum. Tijdens onze bezichtiging zagen we een tentoonstelling over het leven in de gevangenis tijdens de oorlog en konden we verschillende cellen bezoeken. Daar werden persoonlijke verhalen verteld van verzetsstrijders, onder wie Erik Hazelhoff Roelfzema en Simon Vestdijk. Erg indrukwekkend. Eén cel is intact gelaten uit de periode van de Tweede Wereldoorlog. De cellen waren klein en werden vaak met meerdere mensen gedeeld. Praten met elkaar mocht niet, maar toch vonden gevangenen manieren om te communiceren, bijvoorbeeld door op de verwarmingsbuizen te kloppen. Die buizen liepen langs meerdere cellen en vormden zo een onverwachte verbinding.

Relaxen op het strand

Het weer is vandaag aardig, dus we besluiten richting het strand van Scheveningen te lopen. Dat is prima te doen en even later staan we op de boulevard. Martijn en ik zijn hier vorig jaar ook geweest en herkennen de strandtent waar we toen zaten. We besluiten opnieuw neer te strijken, bestellen een drankje en praten nog even na over ons bezoek aan het Oranjehotel. Al snel komen er ook andere onderwerpen op tafel. Het is gezellig en bij zo’n moment hoort natuurlijk een portie bitterballen. Wat leuk dat we dit weekend zo samen beleven. Na een tijdje lopen we verder over de boulevard en bezoeken we wat winkels. Veel wordt er niet gekocht; de kasten hangen in beide huizen al vol genoeg. In de LEGO-winkel worden we alle vier weer even kind, maar ook deze keer blijven we sterk en kopen we niets.

Hapje eten

Op de boulevard kiezen we een restaurant dat een theatermenu aanbiedt. Wanneer we gaan zitten, is het nog rustig, maar later loopt het restaurant langzaam voller. We kiezen verschillende gerechten en laten het ons goed smaken. De prijs-kwaliteitverhouding is prima. Ruim op tijd zijn we klaar en lopen we naar het AFAS Circustheater. De eerste bezoekers komen al binnen, maar gelukkig is het nog niet heel druk. Ik neem nog even koffie; de rest vindt het wel goed zo. Nadat iedereen een sanitaire stop heeft gemaakt, is het tijd om de zaal binnen te gaan.

Harry Potter en het Vervloekte Kind

Martijn heeft stoelen op rij acht gereserveerd, met een mooi uitzicht op het podium. De zaal is helemaal gedecoreerd in Harry Potter-stijl. Zo is rij 9 omgetoverd tot rij 9 ¾, net als het perron uit de films. De voorstelling Harry Potter en het Vervloekte Kind speelt zich 19 jaar na de originele boeken af en draait vooral om Albus, de zoon van Harry Potter. Albus worstelt met de beroemde naam van zijn vader. Samen met zijn vriend Scorpius reist hij terug in de tijd om iemand te redden, maar daardoor ontstaan gevaarlijke veranderingen in de toekomst. Tegelijkertijd gaat het verhaal over de moeizame relatie tussen Harry en zijn zoon en over de gevolgen van keuzes uit het verleden.

Vooraf was ik wat sceptisch over de voorstelling, maar gaandeweg werd ik steeds meer het verhaal ingezogen. De speciale effecten maakten het geheel extra mysterieus: stoelen vlogen over het podium, spoken verschenen in de zaal, een boekenkast liet acteurs verdwijnen en de lichteffecten waren indrukwekkend. Ook het spel van de acteurs was erg goed. Dat alles maakte dat we uiteindelijk alle vier onder de indruk waren. De voorstelling duurde 3 uur en 15 minuten, inclusief pauze, maar geen van ons had het gevoel dat het zo lang duurde. Het bleef spannend tot het einde.

Borrel in het hotel

Na de voorstelling lopen we terug naar de parkeergarage. Inmiddels is het gaan regenen, maar gelukkig valt het nog mee. Toch zijn we blij wanneer we weer bij de auto zijn en terug kunnen rijden naar het hotel. Daar checken we in en krijgen we de sleutel van de kamer. Snel zetten we de koffer op de kamer en even later zitten we gezellig met een drankje aan de hotelbar. We proosten op een mooie dag. Morgen wacht er nog een dag in Den Haag.

Zondag 3 mei 2026

Van der Valk-luxe

We hebben een mooie hotelkamer en dat maakt overnachten bij Van der Valk altijd comfortabel. Je weet wat je krijgt en ja, daar betaal je soms wat extra voor. We hebben heerlijk geslapen en beginnen de ochtend rustig met een kop koffie in bed. Het is tenslotte ook voor ons zondag. Tegen 10.00 uur schuiven we samen aan bij het ontbijt. Ook onze vrienden hebben goed geslapen. We genieten van het uitgebreide ontbijtbuffet: een vers gemaakte omelet, ruime keuze uit broodsoorten, vers fruit en sapjes. We laten het ons goed smaken. Ondertussen bespreken we hoe we deze dag willen invullen. Helaas heeft het ’s nachts flink geregend en de lucht hangt nog vol bewolking. Daarom kiezen we voor een binnenactiviteit.

Museum Voorlinden of Huygens Museum Hofwijck

Ik stel voor om naar Museum Voorlinden te gaan, dat min of meer in de buurt van ons hotel ligt, maar dat voorstel haalt geen meerderheid. De keuze valt op Voorburg, waar we Huygens Museum Hofwijck willen bezoeken. Bij aankomst blijkt het museum nog dicht te zijn. Gelukkig kunnen we bij een koffietentje op de parkeerplaats terecht voor een kop koffie. Inmiddels is het weer gaan regenen, maar wij zitten gelukkig droog.

Even later lopen we naar de ingang van het museum. Hofwijck is het voormalige buitenhuis van de familie Huygens en werd gebouwd in 1642. Bij binnenkomst vertelt een vrijwilligster uitgebreid over het huis en zijn bewoners. Mooi om te horen met hoeveel passie zij over deze geschiedenis vertelt. Het huis bestaat uit drie etages en er is veel te zien over de familie Huygens. Constantijn Huygens was dichter, schrijver, musicus en componist. Daarnaast was hij diplomaat en adviseur van de Oranjes. Hij liet dit huis bouwen als buitenplaats. Zijn zoon Christiaan was natuurkundige, wiskundige en sterrenkundige. Hij vond het slingeruurwerk uit en ontdekte de ringen van Saturnus. De tuin die bij het huis hoorde, was vroeger vele malen groter, maar werd door de aanleg van een spoorlijn flink ingekort.

Kasteel de Haar

Het huis in Voorburg is niet erg groot, dus na ongeveer een uur hebben we alles gezien. We besluiten door te rijden naar Kasteel de Haar. Ondanks dat wij er allemaal al eens eerder geweest, blijft het een prachtig kasteel om nogmaals te bezoeken. We gaan weer op pad en ondertussen blijft het regenen. Onderweg kijk ik op de website van het kasteel of ik kaartjes kan kopen, maar die worden niet aangeboden. Ik krijg al het voorgevoel dat het weleens druk kan zijn.

Dat gevoel wordt bevestigd zodra we de parkeerplaats oprijden: het is druk. Bij de ingang worden nog kaartjes verkocht, maar helaas zijn alle kaarten voor de komende uren uitverkocht. Dat is een flinke tegenvaller. We besluiten daarom in het restaurant nog een drankje te doen. Rond 15.00 uur vinden we het mooi geweest en rijden we richting huis.

Het is goed zo. Het was een mooi weekend en fijn dat we dit samen hebben kunnen doen.