28 mei 2007

Vandaag reden we naar Mývatn, een gebied dat bekendstaat om zijn vulkanische hoogtepunten: geothermische velden, uitgestrekte lavavelden, verse lava, lavagrotten, vulkanen, zwavelbronnen en modderpoelen. En ja, al die indrukwekkende natuurverschijnselen hebben we vandaag ook echt gezien.

Zwavelbronnen

We begonnen in Námaskarð, een geothermisch gebied met dampende zwavelbronnen, sissende stoomgaten en borrelende modderpoelen. Het was een geweldig gezicht om te zien hoe overal stoom uit de grond opsteeg. De geur van zwavel hing er sterk in de lucht en was behoorlijk heftig. Toch bleef het fascinerend om naar de modderpoelen te kijken: elke borrel en elke uitbarsting zag er weer anders uit.

Bijna weer vast komen te zitten.

Daarna reden we richting Krafla, een vulkanisch gebied dat bekendstaat om zijn indrukwekkende kraters, lavavelden en geothermische activiteit. Door de sneeuw die er nog lag, konden we niet overal dichtbij komen. We brachten wel een bezoek aan de Viti-krater, een explosiekrater met normaal gesproken blauwgroen water, al was die tijdens ons bezoek grotendeels bedekt met sneeuw en ijs. Toen we terug bij de auto kwamen, bleken onze schoenen helemaal vol modder en kleine steentjes te zitten. We zijn zeker een kwartier bezig geweest om ze weer een beetje schoon te krijgen.

Op de terugweg naar de hoofdweg wilden we nog snel een foto maken van het dal waar de Krafla-centrale staat, een geothermische elektriciteitscentrale die stoom gebruikt om energie op te wekken. Bij een informatiebord stonden al meerdere auto’s geparkeerd. We moesten daarvoor een klein besneeuwd heuveltje af, wat nog prima ging. Maar toen we beneden stonden en foto’s maakten, zagen we dat een andere auto moeite had om weer omhoog te komen. Toen dachten wij meteen: o jee, daar gaan we weer. We sprongen snel terug in de auto, namen een flinke aanloop en reden met genoeg vaart de helling weer op. Gelukkig haalden we het net. De andere auto moest het nog drie keer proberen voordat het lukte.

Warmwaterbron

Daarna reden we naar Grjótagjá, een kleine lavagrot met een helderblauwe warmwaterbron. De combinatie van het donkere gesteente en het dampende water gaf een bijzonder en bijna magisch beeld. Helaas was het water veel te warm om erin te zwemmen, maar juist daardoor bleef het een indrukwekkende plek om te zien.

Explosiekrater

Vervolgens gingen we naar Hverfjall, een enorme en bijna perfect ronde explosiekrater. We zijn de krater opgeklommen en werden boven beloond met een prachtig uitzicht over het Mývatn-gebied. De krater is ongeveer 1 kilometer in doorsnee en zo’n 140 meter diep, wat pas echt opvalt als je boven op de rand staat. Op de bodem hadden bezoekers met stenen allerlei woorden en figuren gelegd, wat er grappig uitzag en tegelijk liet zien hoeveel mensen deze bijzondere plek bezoeken.

Bezoek aan Dimmuborgir en Dettifoss

Later op de dag bezochten we ook Dimmuborgir, een bijzonder lavaveld met grillige rotsformaties, donkere doorgangen en hoge lavapilaren. Het landschap leek bijna buitenaards en het was leuk om daar even rond te wandelen en telkens weer nieuwe vormen in het gesteente te ontdekken. Als afsluiting reden we naar Dettifoss. Wat een enorme kracht heeft die waterval. Het water stort daar met veel geweld naar beneden en het geluid alleen al maakte diepe indruk. De combinatie van het ruige landschap, de nevel van het water en de pure kracht van de natuur maakte dit tot een spectaculaire afsluiter van de dag. Dag 6 was daarmee een van de meest afwisselende dagen van onze rondreis door IJsland: van borrelende modderpoelen en stomende bronnen tot kraters, lavagrotten, bizarre rotsformaties en een van de indrukwekkendste watervallen die we ooit hebben gezien.