Maandag 6 juli 2026

Even relaxed

Vandaag ging de wekker niet zo vroeg, wij doen het even rustig aan. Deze keer gaan wij lekker ontbijten in het restaurant dat naast onze B&B zit. Natuurlijk kiest Martijn weer het Engelse ontbijt. Ik gruwel al bij het bord met witte bonen in tomatensaus. Vroeger aten wij dat thuis weleens… ik noem het: eten zonder liefde. De liefde zit wel in mijn gerechten, deze smaken erg lekker. Wederom kies ik voor avocado op toast met ei en als tweede gerecht: wafel met verse aardbeien. Het smaakt ons beiden goed.

Onderweg naar Londen

De auto is weer ingepakt en Martijn gaat weer achter het stuur zitten. Hij begint aan de autorit naar Londen. Maar als wij het adres van ons hotel in Londen intoetsen in de navigatie, schrik ik. De navigatie geeft een melding over emissiezones. Daar heb ik wel iets over gelezen in het verleden en dat kan flink in de papieren lopen qua kosten. Ik ben snel aan het googelen. Al snel kom ik in een wirwar van onduidelijke websites terecht, maar uiteindelijk lukt het mij om de auto te registreren. Hopelijk heb ik het goed gedaan. Ondertussen rijdt Martijn stoïcijns door en laat hij zich niet van de wijs brengen.

Aankomst in Londen

Tegen 11:45 uur komen wij aan bij ons hotel. Dit zit in een buitenwijk van Londen, genaamd Croydon. Martijn heeft hier bewust voor gekozen, want anders liepen de parkeerkosten zo op als wij dichter bij het centrum hadden geboekt. Tevens ligt Folkestone ook aan deze kant van Londen, dat scheelt weer reistijd. Onze kamer is nog niet klaar, maar wij maken wel even een sanitaire stop bij het hotel. De auto parkeren wij in een naastgelegen parkeergarage. Ik ben wel blij dat wij lekker vlot op onze bestemming zijn aangekomen.

Tante Annie

Martijn weet goed de weg in Londen, omdat hij er meerdere keren is geweest, zoals die ene keer met zijn tante en vader. Deze tante heet Annie. In de week voor onze vakantie is zij na een kort ziekbed overleden. Voor Martijn was tante Annie speciaal. Zij is een stuk ouder dan haar broertje Rob, oftewel de vader van Martijn. Door het grote leeftijdsverschil was tante Annie soms ook wel een oma voor Martijn. Zij was altijd onafhankelijk en deed allerlei leuke dingen met Martijn. Ook dingen die niet altijd verstandig waren, maar als kind wel leuk om mee te maken.

Over hun trip naar Londen met zijn tante en vader kan Martijn veel anekdotes vertellen. Dat hebben wij de afgelopen dagen ook gedaan. In goed overleg met zijn ouders en andere familieleden heeft Martijn besloten om deze vakantie wel door te laten gaan en niet naar de afscheidsdienst van zijn tante te gaan.

Herinneringen aan Tante Annie

Persoonlijk heb ik ook goede herinneringen aan tante Annie. Ik kan mij onze eerste ontmoeting nog goed voor de geest halen. Zij woonde toen nog in Bussum. Het huis was een gezellige chaos, maar zij was zo vriendelijk en gezellig. Binnen een paar minuten kwam er een vakantie ter sprake, waarbij Annie met haar Mercedes naar Italië reed. Martijn en zijn broer mochten mee. Het werd een bijzondere vakantie, die blijkbaar ook op Annie veel indruk had gemaakt. Tijdens de latere bezoeken die ik aan Annie bracht, was zij altijd zo blij om ons te zien. Zij kon genieten van de aandacht, en zij zocht die aandacht ook wel op. Soms tot ergernis van Martijn, maar zij was gewoon blij en ook trots op haar familie. Martijn kon bij haar wel een potje breken, mede door hun vakantie, en ook door hun gezamenlijke vakantie in Londen. Rust zacht, lieve Annie.

Martijn als gids

In de omgeving van het hotel en de parkeergarage zit ook een station, op 5 minuten lopen. Op het station kopen wij twee dagkaarten voor het openbaar vervoer. Deze zullen wij later op de dag echt optimaal gaan gebruiken. Martijn voelt zich door zijn eerdere bezoeken aan Londen meteen thuis in de stad. Gevoelsmatig handelt hij en zo zitten wij even later in de trein richting het centrum van Londen. Ik moet zelf nog even landen, maar wanneer ik even later de skyline van Londen zie en daarna tussen de flatgebouwen door de Tower Bridge, gaat het landen een stuk makkelijker.

Warm in de stad

We stappen uit bij de halte van Tower Bridge en lopen door naar een metrohalte. Daar pakken wij de metro die ons richting onze volgende stop gaat brengen. Het laatste gedeelte moeten wij nog even wandelen. Dat is geen straf, maar de temperatuur is flink aan het stijgen. Het is in Londen een stuk warmer dan in Nederland.

Bezoek aan het Imperial Museum

Via de ingang van het park lopen wij naar het Imperial Museum. Dit is een museum waar men de geschiedenis vertelt van de Eerste Wereldoorlog, de Tweede Wereldoorlog, de Koude Oorlog en recentere conflicten vanuit het perspectief van gewone mensen en militairen. Bij de ingang worden wij welkom geheten door een vrijwilliger. Hij vraagt of wij hier al eerder zijn geweest. Ik geef aan dat het mijn eerste keer is. Martijn geeft aan dat hij hier al meerdere malen is geweest. Terwijl hij dat zegt, zie ik zijn ogen twinkelen als hij in gesprek gaat met de vrijwilliger over zijn eerdere ervaringen tijdens zijn bezoeken aan Londen. Leuk om te zien dat hij het naar zijn zin heeft.

De etage over de Holocaust

Het museum bestaat uit 5 etages. Je stapt meteen de grote hal binnen. Aan het plafond hangen drie grote militaire vliegtuigen uit verschillende periodes. Wij lopen de 5 etages door; het is een leuk en interessant museum. Als wij de etage over de Holocaust bezoeken, mogen wij geen foto’s maken. Achteraf begrijp ik dat heel goed. Wij weten ondertussen heel goed wat de Holocaust is, door onze bezoeken aan eerdere musea en concentratiekampen. Maar op een bepaalde manier raakt deze tentoonstelling mij meer dan anders. Ik probeer het te verklaren, maar dat lukt niet zo goed. Wellicht heeft een bepaalde gebeurtenis onlangs op mijn werk juist tijdens deze tentoonstelling meer invloed op mijn gevoel.

De tentoonstelling laat veel foto’s en voorwerpen zien over de opmars van het naziregime en de gehele oorlog. Het is met veel oog voor detail opgesteld, maar in combinatie met de muziek, die voor elke zaal anders is, maakt het veel indruk. Zo is de zaal waar de opkomst van Hitler wordt verteld voorzien van het geluid van marcherende laarzen. In een andere zaal, waar een veewagon op rails staat, klinkt het geluid van een zacht briesje wind. In deze veewagon werden Joden naar de kampen vervoerd. Velen kwamen nooit meer terug en werden meteen vergast bij aankomst in het concentratiekamp. En het geluid van dat briesje doet veel met mij.

Terug naar het hotel

Buiten is het warm en wij moeten weer terug naar het hotel. Het is ondertussen na 14:00 uur. We gaan via dezelfde weg weer terug en komen aan op station Tower Bridge. Wij kopen snel wat broodjes, want daar is het ondertussen wel tijd voor. Onze keuze valt op een winkel van Marks & Spencer, oftewel de Engelse Albert Heijn. Als wij het perron oplopen, krijgen wij via het omroepsysteem de melding dat alle treinen richting East Croydon zijn geannuleerd wegens een incident. Lekker dan… iedereen loopt gefrustreerd de trein uit. Wij lopen naar beneden. Terwijl Martijn een alternatieve route probeert te vinden, begin ik maar aan een broodje. Je hebt werkpaarden en sierpaarden, zullen we maar zeggen.

Alternatieve route

Terwijl ik eet, springt Martijn ineens op:

Ik heb een alternatieve route gevonden!

Ik zie dat er geen keuze is en hij dwingt mij om op te schieten. We gaan nu via station West Croydon en dan moeten wij wel een stuk lopen naar het hotel en de auto. Maar dat lijkt voor nu de enige oplossing, dus wij gaan onderweg. Brood gaat weer in de tas. Ik kan mij wellicht voorstellen dat je je afvraagt waarom wij nu weer teruggaan naar het hotel/de auto. Wij hebben om 16:30 uur de Harry Potter Studio Tour geboekt. Deze ligt aan de andere kant van Londen en daar kun je niet met het openbaar vervoer komen. Dus hopelijk gaat het plannetje van Martijn lukken.

Ontmoeting met de Australische vrouw

Wij zitten weer in de metro, onderweg naar West Croydon. Op een gegeven moment vraagt een vrouw naast mij of ik een powerbank heb. Natuurlijk heb ik deze, je weet wel, die speciale uit Peru😊. Haar telefoon zit zonder energie en zij moet haar zoon zo bellen. De vrouw praat lekker voluit en ik probeer het allemaal bij te houden. Dan horen wij via de intercom dat West Croydon er ook uit ligt. De vrouw ziet dat wij een baalgezicht laten zien en vraagt aan ons hoe en wat. De vrouw leeft met ons mee. Zij vindt West Croydon normaal gesproken al ver, laat staan met een storing. Zij geeft ons wel een tip om een andere app te gebruiken, die volgens haar veel beter werkt dan Google Maps. Het was een leuke ontmoeting; hier kan ik altijd zo van genieten. Iets onverwachts, dat maakt reizen leuk.

De spannende busrit

We nemen afscheid van de vrouw en via de app hebben wij weer een alternatieve route gevonden, deze keer met de bus. Wij kunnen snel instappen en rijden snel weg. De bus is vol en gevuld met geluiden van mensen die moeten staan en baby’s die huilen. Het is een beetje een chaos. In Engeland is het openbaar vervoer goed geregeld, want deze bus stopt om de 500 meter. Dat is natuurlijk erg goed geregeld, maar voor ons is het nu supervervelend, want het schiet niet op.

We stappen op een gegeven moment uit en lopen naar de halte van de tweede buslijn. De temperatuur is dik boven de 30 graden; mijn rug en hoofd zijn helemaal nat van het zweet. Gelukkig komt de bus even later om de hoek zetten en stappen wij weer in. Deze bus is wat minder vol en dat is wel prettig. In de app kunnen wij realtime de aankomsttijd zien; deze schommelt sterk. Wij besluiten maar om even te bellen naar de Harry Potter Studio’s, want wij gaan het nooit halen om daar om 16:30 uur aan te komen. Gelukkig krijgen wij wat speelruimte: de laatste tour start om 18:30 uur.

Halen wij 18:30 uur?

De bus rijdt door en in totaal hebben wij ongeveer 50 stops gehad. Het was een gekke busrit. Normaal gesproken willen wij graag veel zien, maar dit schoot echt niet op. Uiteindelijk komen wij rond 16:45 uur aan bij de halte van ons hotel/de parkeergarage. Snel lopen wij naar de parkeergarage en stappen wij in de auto. De autorit gaat eerst door de woonwijk en wij komen midden in de spits uit. De eerste file is een feit. Gelukkig duurt deze niet lang, maar de aankomsttijd op de navigatie schommelt tussen 18:30 en 18:45 uur. Spannend dus. Uiteindelijk komen wij op de snelweg en daar zijn ook wat kleine files, maar we kunnen wel zachtjes doorrijden. Uiteindelijk parkeren wij om 18:35 uur de auto en lopen wij snel naar de ingang van de filmstudio’s. Wij mogen naar binnen. We hebben het gehaald.

Harry Potter Studio Tour

Snel lopen wij naar het punt waar de tour begint. Eerst krijgen wij twee video’s te zien over het begin van de filmreeks van Harry Potter. Zo wordt iedereen lekker enthousiast over de tour. Vervolgens gaan wij via een grote deur de grote hal binnenlopen. En dan ineens loop je op de filmset van Harry Potter. Ik ben eigenlijk geen grote Harry Potter-fan, Martijn is dat wel en ik zie hem al genieten. Ondertussen heb ik de films van Harry Potter wel een keer gezien. Gelukkig maar nu herken ik de filmsets uit de films.

Ik ga niet alles beschrijven van wat je allemaal kunt zien tijdens deze tour, maar het is echt veel. Ook zijn er interactieve sessies waarbij je uitleg krijgt over de trucs die gebruikt zijn tijdens de films. Halverwege de tour hebben wij wat gegeten en gedronken en dan zie je buiten de bekende paarse bus (Knight Bus) staan, of de Hogwarts Bridge. Het Verboden Bos was wel erg speciaal en dat geldt natuurlijk ook voor perron 9 ¾ met de Hogwarts Express. Het was allemaal erg mooi en bijzonder om dit een keer te mogen zien. In totaal hebben wij meer dan drie uur door de studio gelopen.

Aankomst in het hotel

In de winkel kopen wij natuurlijk een souvenir. Voor de kerstboom kopen wij deze keer niets, daar hangt al genoeg Harry Potter in. Maar Martijn koopt een beeldje van Dobby voor onze wand in de huiskamer. We rijden weer naar het hotel en komen daar om 23:30 uur aan. Wij checken onszelf in via de incheckzuil. Helaas is de bar al gesloten, maar er staat nog een frisdrankautomaat in de lobby. We proosten met een blikje cola op deze mooie, hectische, maar vooral bijzondere eerste dag in Londen.