Roadtrip Zeeland, dag 6

Roadtrip Zeeland, dag 6

Zondag 3 oktober 2021

Het regent flink als wij parkeerplaats van Center Parcs verlaten, het is onze laatste volledige dag van deze vakantie, vandaag gaan wij een gedeelte van de deltawerken bekijken. In de afgelopen week hebben wij natuurlijk al veel gezien van deze Deltawerken, dit is aangelegd nadat de watersnoodramp in 1953 heeft plaatsgevonden. Wij zagen al de Oosterscheldekering, Neeltje Jans,

Rijkswaterstaat stond voor een grote uitdaging, je kunt de inwoners van Zeeland relatief makkelijk beschermen tegen het water, door grote dijken aan te leggen maar dat zou betekenen dat het landschap met haar bijhorende natuur kapot zou worden gemaakt. De Deltawerken hebben ervoor gezorgd dat het water niet meer bij de huizen kan komen en dat eb en vloed blijft merkbaar achter de deltawerken en hierdoor het unieke flora en fauna in stand gehouden.

Onze 1e stop zijn de Volkeraksluizen, dat is Zuid-Holland, helaas regent het flink maar toch gaan wij de locatie van dichtbij bekijken. Vanuit de uitkijktoren zien wij de drie sluizen liggen, deze sluizen behoren tot de drukst bevaren binnenvaartsluizen van Europa. Dat zagen wij ook, want in de drie sluizen zaten allemaal boten, die zowel links als rechts de verschillende sluizen weer uitvaren. Vervolgens wij rijden weer verder, helaas krijg ik wat last van een lichte migraine aanval, mijn zichtveld wordt belemmerd dus ik vraag om Martijn het stuur over te nemen. Natuurlijk is dat geen probleem en wij kunnen onze route vervolgen, terwijl ik mijn rust neem om de aanval te verminderen.

Martijn rijdt ons naar de volgende bestemming: een plek die tijdens de watersnoodramp zwaar is getroffen door het water, de weg ernaartoe gaat over smalle padjes en het aantal huizen vermindert snel. Het lijkt een beetje naar het einde van de wereld te gaan rijden maar dan ineens uit het niets, is daar een strandtent gevestigd. Het blijkt een Indisch restaurant te zijn, op een prachtige uitkijkpunt waar de Krammer en de Volkerak vloeien samen tot een brede stroming. We besluiten het restaurant te gaan betreden, de regenbuien blijken heftig te zijn want er staan enkele emmers in het restaurant, maar wij kunnen er wel gewoon wat eten en drinken. We bestellen een Indische kippensoep, deze blijkt goed gevuld te zijn. Heerlijk!

We rijden weer door naar de volgende deltawerken, Grevelingendam/Philipsdam, hier rijden wij overheen en bij de volgende uitkijktoren bij de Krammersluizen stappen wij uit en beklimmen de uitkijktoren. Vanuit hier hebben wij een prachtig uitzicht over de sluizen, die op dit moment worden gerenoveerd. Gelukkig begint de regen wat te verminderen en kunnen wij er meer van genieten.

Onze volgende stop is een minder bekend onderdeel van de Deltawerken namelijk de Bathse Spuisluis, deze sluis zorgt ervoor dat er niet te veel zout water in het achterland komt, want te veel zoutwater zorgt voor een disbalans in de natuur. In de verte zien wij België liggen, in de Schelde staat een soort van grote boei die de landgrens aangeeft tussen Nederland en België

Onderweg komen wij natuurlijk veel vogels tegen, vaak zijn ze net weer weg wanneer wij er een foto van willen maken of ze zijn te ver weg voor de camera. Maar omdat wij via kleine weggetjes rijden is het wegverkeer ook minimaal, dat geeft rust voor dieren. Hierdoor zijn wij op verschillende momenten en punten fazanten tegengekomen, prachtig.

Op de weg naar onze laatste stop voor onze autorit Deltawerken, besluit Martijn om het dorp Yerseke te bezoeken, ik dacht eerst: “wat moet ik daar doen”? Maar al snel wist ik het weer, het dorp staat bekend om haar oesters en mossels. Wij verlaten de auto en lopen het dorpje door, bij de haven zitten de oesterputten. Hier worden al sinds 1870 oesters gekweekt in speciale oesterputten, ik maak wat foto’s van de oesterputten en krijg ook zin in deze oesters maar Martijn had al aangegeven om vanavond pannenkoeken te willen gaan bakken. Maar ineens zegt Martijn:

“Als jij nog een keer mosselen wilt eten dan moet je dat hier maar doen”.

Nou ik twijfel nog een beetje want Martijn is geen liefhebber van vis en alle restaurants lijken wel alleen visgerechten aan te bieden maar Martijn is overtuigd dat ze ook andere gerechten hebben. Hij blijft gelijk te hebben, als wij binnen zitten en de menukaart bekijken. Ik bestel twee oesters en een pan met mosselen en Martijn neemt een lekkere schnitzel. Het smaakt ons beiden erg prima, vooral de oesters zijn erg smaakvol en zijn een groot verschil met mijn vorige ervaringen met het eten van oesters.

Een mooie smaakvolle afsluiter van Zeeland qua eten, onze echte afsluiter is de zandkreekdam, Martijn brengt ons hier heen. Bij aankomst blijft dat wij de dam moeilijk kunnen benaderen qua totaalaanblik dus wij vinden een weggetje die ons een totaalaanblik geeft van de Zandkreekdam. Deze dam heeft ook een slim systeem waarbij het verkeer via een twee bruggen om de boten wordt geleid.

Moe zijn wij wel van deze autorit die een lengte van ruim 200 km was maar het was prachtig, wij hebben een beeld gekregen hoe ingenieus de Deltawerken werken en hoe alles op grote afstanden met elkaar in verband staat. Hier mogen wij trots op zijn als Nederland.

Wij hebben een mooie week gehad in Zeeland, een provincie die voor beiden nieuw was en heeft ons zeker verrast. Zeeland is een kleinschalig provincie met een grote geschiedenis en dat merk je als je in de steden/dorpen loop. Maar ook de natuur heeft een grote aantrekkingskracht op ons gehad want overal zie en voel je de zee met haar duinen. In Zeeland kun je met een gerust op vakantie gaan, wij hebben deze week ruim 1200 km afgelegd (inclusief heen en terugreis).  

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: