Mama 70 jaar….

Mama 70 jaar….

18 maart 2022

Vandaag vieren wij de verjaardag van onze moeder, zij mag vandaag 70 jaar worden. In de woonkamer van mijn ouders hangt een gezellige sfeer, mijn moeder heeft speciaal voor deze dag nieuwe kleren gekocht. Zij ziet er stralend uit, eindelijk mogen wij weer bij elkaar komen na de coronaperiode. Mijn moeder is druk in de weer door iedereen te voorzien van koffie en gebak en het bezoek praat met elkaar, het lijkt wel een kippenhok maar wel een extreem gezellig kippenhok. In de grote stoel zit mijn vader, op de bank zit mijn broer met zijn gezin inclusief aanhang en het eerste achterkleinkind. Ik zit zelf aan de grote tafel samen met Martijn, samen met wat andere familieleden. Mijn moeder heeft eindelijk tijd gevonden om haar cadeaus uit te pakken en zij vindt het allemaal prachtig. Wat een geluk! Ik kijk mijn moeder aan en zij kijkt terug. Terwijl ze terugkijkt zegt zij streng:

“Hans-Erik, jij moet jezelf niet zo plagen met deze gedachten!” “Ik ben een blijvende herinnering want ik ben al 14 jaar geleden gestorven dus er komen geen nieuwe herinneringen meer van mij”.

Mijn moeder heeft gelijk, zoals ze dat zo vaak had: mijn moeder is een blijvende herinnering geworden in 2008, toen zij in het bijzijn van ons twee dagen voor haar verjaardag overleed. Maar ik had heel graag vandaag haar 70e verjaardag willen vieren. Waarom? Ik had wel graag willen weten hoe zij er nu uit zou zien, hoe zij tegen bepaalde dingen aan zou kijken maar vooral had ik haar willen voelen.

Mama wist heel goed hoe ik en ook hoe mijn vader met deze situatie om zouden gaan, dus heeft zij tijdens haar ziekbed meteen korte metten gemaakt met de Waarom vraag? Die moet je niet stellen want het antwoord is nooit goed genoeg en roept alleen maar meer vragen op. Zij had gelijk! Zie nu maar aan de situatie in Oekraïne. “Waarom valt Poetin dit land aan?” Waarom dit en waarom dat? Het zijn zinloze vragen die je alleen maar onrust geven. Mijn moeder gaf ons het vertrouwen dat wij verder moeten leven met haar als blijvende herinneringen in onze gedachten en dat doen wij vandaag, maar ook morgen maar vooral ook de dagen daarna. Je mag vertrouwen houden op Hem.

Lieve mama, bedankt voor je blijvende herinneringen, wij zullen ze blijven koesteren.

Prachtig bloemstuk gemaakt door Petra van Veen.

2 REACTIES

comments user
Henriette Visscher

Dikke knuffel!! ❤️

comments user
Marjan Looman

Wat een lieve moeder had jij, kon het maar, dat we ze even terug kunnen halen, zo geliefd, zo dichtbij, zo ver weg 🧡

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: