Dinsdag 29 oktober 2024

We hebben allebei prima geslapen; ik was, zoals gewoonlijk, al wakker voordat de wekker afging. Martijn werd door het alarm van zijn telefoon uit zijn dromen gehaald. Net als thuis ben ik verantwoordelijk voor de was. Toen ik uit bed stapte, heb ik meteen gecontroleerd of alles droog was. De airco had goed zijn werk gedaan, en de was was dus helemaal droog. Dat scheelt weer, want natte kleding in je koffer stoppen is niet handig. Vandaag reizen we verder naar het volgende hotel; we zullen ongeveer 250 kilometer afleggen.

Vroeg ontbijt

Maar eerst gaan we lekker ontbijten. In dit hotel wordt het ontbijt normaal gesproken na 07.00 uur geserveerd, maar speciaal voor ons was het ontbijt al om 06:30 uur klaar. Het was weer smakelijk: een toast met een spiegelei. Om 07:30 uur vertrekken we van het hotel. Martijn en ik zitten samen in het busje met Hanneke en Jan, onze zogenaamde vakantievaders en -moeders. Het is mooi dat we het zo gezellig hebben. We rijden ongeveer anderhalf uur voordat we bij onze eerste stop aankomen. Onderweg stellen we Koen, onze reisleider, allerlei vragen over zijn leven in Thailand en over hoe de Thaise bevolking leeft. Het blijft leuk en interessant om te horen over het leven daar.

Floating market

Onze eerste stop van vandaag is de supertoeristische Floating Market in het Thais genoemd: Damnoen Saduak. We stappen over in twee smalle longtailbootjes en varen door de kanalen richting de markt. Onderweg zien we huizen op palen en trekt de natuur aan ons voorbij. Op een gegeven moment zien we een soort hagedis uit het water klimmen. Het dier is groot en lijkt op een varaan; ik schat dat het ongeveer een meter lang was en ging op een houten damwand zitten. Volgens Koen komen deze dieren veel voor in Thailand. Iedereen in ons bootje is verbaasd om het dier zo te zien. Na ongeveer vijftien minuten varen komen we aan bij de Floating Market. Het zijn allemaal marktkramen langs het water. Je kunt met je boot langs de kramen varen en zo producten kopen. Ook varen er bootjes volgeladen met fruit en andere producten door de drukte, en ze verkopen hun waar aan de lokale bevolking en toeristen. Het grote aantal boten zorgt voor een onrustig tafereel, te vergelijken met een potje pieren.

Bij een aanlegsteiger stappen we uit en lopen we vrij rond langs de kramen op de kades. Martijn en ik bekijken de verschillende kraampjes; de meeste zijn echt gericht op toeristen. We geven toe aan de verleiding en kopen een souvenir voor onze kerstboom: een typisch longtailbootje met vers fruit erop, natuurlijk in miniatuur. Het lopen in de hitte tussen de vele toeristen maakt het erg warm, dus we zoeken verkoeling met een vers gemaakte mango-passievrucht-smoothie. Het smaakt heerlijk en zorgt voor wat verfrissing.

Treinmarkt

Twee dagen geleden zagen we een trein vlakbij passeren op de brug over de River Kwai, en vandaag doen we dat weer, maar nu op een bijzondere plek: de beroemde Treinmarkt: Maeklong market. In een smalle straat staan aan weerszijden winkeltjes met daarvoor kramen waar eten en goederen worden verkocht. De kramen staan buiten, gescheiden door treinrails. Meerdere keren per dag rijdt hier een trein overheen. We zoeken een plekje tussen de kramen en nissen, en in de verte horen we de trein aankomen. Voor de trein loopt een man te schreeuwen dat iedereen aan de kant moet gaan. De marktlui halen hun koopwaar snel weg, en de luifels worden ingeklapt.

Ik vind een nisje tussen twee panden met goed uitzicht. Zodra het pad is vrijgemaakt, rijdt de trein stapvoets door de straat. Omdat het langzaam gaat, kan ik de mensen in de trein gewoon een high five geven. Het enthousiasme is wederzijds. Als de trein voorbij is, komen de marktlui terug, klappen de luifels uit en zetten de spullen weer voor de winkels. Binnen enkele minuten ziet alles eruit alsof er nooit een trein langs is gereden. Ik had een goed plekje, maar Martijn stond minder gunstig en vond het maar niets: veel te druk in zijn ogen.

Khao Luang

We trekken verder en rijden naar Khao Luang, een tempel die is gebouwd in een grot. Via een trap komen we bij de ingang, waar we onze schoenen uitdoen en in afsluitbare houten bakken stoppen, speciaal om te voorkomen dat apen ze meenemen. Op dat moment zien we nog geen apen, dus gaan we naar binnen. Deze kleine grot bevindt zich in kalkstenen heuvels, en er staan talloze Boeddhabeelden in verschillende formaten. Het is bijzonder om hier rond te lopen, maar of ik het echt mooi vind? Oordeel zelf via de video. Wanneer we weer buiten komen, zien we voor het eerst apen tijdens onze vakantie. Ze zijn niet bang en zitten te eten uit een plastic verpakking. Veel tijd om ze te bekijken hebben we niet, want we moeten weer door.

Lunch

Tijd voor de lunch, deze keer bij een lokaal hotel. Ook hier krijgen we een keuze uit smakelijke gerechten. Deze lunchstops zijn meestal inbegrepen bij onze reis, wat het handig maakt qua tijd. Koen heeft vandaag een extraatje voor ons gekocht: turian, een typisch Thaise fruitsoort. Voor mijn gevoel een soort passievrucht met een harde schil en een sterke geur. Hieronder een korte beschrijving van de turian.

De doerian (durian)De doerian, of durian, is misschien wel het vreemdste fruit ter wereld. Deze bijzondere soort staat bekend om de penetrante geur. De geur went nooit, maar de smaak is voortreffelijk. Liefhebbers zeggen dat de smaak de stank ruimschoots overtreft. In Thailand heet de vrucht turian.

Doorrijden naar Hua Hin

We stappen weer in de busjes en rijden een uurtje naar de volgende stad, Hua Hin. Natuurlijk val ik weer in slaap in de bus; iedereen weet inmiddels dat ik dat ben. Bij aankomst bij het hotel zien we dat het een Ibis hotel is. Martijn grapt: “Het is geen Ibis, maar een Gribus hotel!” We voelen ons niet helemaal prettig bij deze keten: ja, je kunt er prima slapen, maar het mist sfeer en eigen identiteit; alles is overal hetzelfde. Dus ook hier in badplaats Hua Hin. We checken in, de kamer is klein en alles is nauwkeurig ingericht. Snel pakken we een douche om op te frissen, want het blijft erg warm.

Wandeling langs de zee

We besluiten een wandeling te maken langs de zee. Hua Hin ligt aan de Golf van Thailand. Het is rustig op het strand: er zijn wel wat wandelaars, maar weinig mensen die echt op het zand zitten. Al snel merken we waarom; er liggen veel dode vissen op het strand, en de geur is niet prettig. We zien verschillende soorten vissen liggen, zoals de kogelvis, die bij gevaar opzwelt tot een bolletje. Het is een trieste aanblik.

We lopen ongeveer veertig minuten langs het strand. Via de app vragen we Koen of het normaal is dat er zoveel dode vissen liggen. Hij reageert snel: Het water in de achterlanden an Thailand was te hoog en dat water is op zee gespoten. Hierdoor iser te veel zoet water in dit deel van de zee gekomen, waardoor het evenwicht tussen zoet en zout water is verstoord. Mensen grijpen soms in, maar niet altijd met het gewenste effect.

Italiaans eten

Via de groepsapp houden we contact met andere reisgenoten. We vragen: “Waar gaan we vanavond eten?” Even later staan we met drie anderen buiten het hotel en besluiten we, op aanraden van Koen, Italiaans te eten. We lopen naar het restaurant en onderweg babbelen we gezellig. Anne en Bryan blijken ook op het strand te hebben gewandeld, maar we zijn elkaar misgelopen. In het restaurant is het nog rustig; de bediening maakt een tafel voor ons klaar. Het is een luxer restaurant dan we gewend zijn, vooral te zien aan de prijzen op de menukaart. Ach, het is vakantie, dus we nemen er een biertje bij om af te koelen. Via de app horen we dat Wilma en Nelleke ook willen aansluiten; gelukkig kan de tafel worden uitgebreid tot zeven personen.

We geven instructies aan de zusjes hoe ze moeten lopen naar het restaurant. Het duurt alleen wel lang voordat ze er zijn, dus ik besluit terug te lopen naar het hotel, maar kan ze niet vinden. Daarna ben ik weer teruggelopen naar het restaurant. We besluiten toch te bestellen, en terwijl we van de pizza genieten, komen de zusjes alsnog aanlopen. Ze waren de tijd vergeten en hadden geen mobiel internet, dus onze berichten kwamen vertraagd binnen. Uiteindelijk genieten we samen van heerlijke nagerechten en drinken we een glaasje limoncello. Het was een mooie avond.

*Dit bericht is op 23 augustus online geplaatst.