Vrijdag 3 oktober 2025
Heilige Inca Vallei – Aguas Calientes (Machu Picchu)
Relaxt wakker worden
Het is vandaag relaxt wakker worden in dit fijne hotel. Onze kamer grenst aan een kleine binnentuin en de kamers zijn eigenlijk niet overdreven luxe ingericht, maar het voelt allemaal relaxt en comfortabel aan. In de badkamer zit een groot dakraam dat wij zelf kunnen openen; het maakt het douchen erg prettig met zoveel daglicht. Als wij richting het restaurant lopen, zien wij een aantal reisgenoten al genieten van het ontbijt. Wij schuiven bij twee reisgenoten aan en gaan ook snel bij het buffet kijken. Ik snap waarom onze reisgenoten genieten van het ontbijt. Het ziet er goed en verzorgd uit. Smakelijk ontbijten doen wij.



Rustige ochtend
Na het ontbijt hebben wij nog wat tijd over, omdat wij pas om 11:15 uur weg hoeven, dus is er voldoende tijd om lekker op de kamer te relaxen. Ook wel even fijn om niet alles binnen een uur te hoeven doen. Later gaan wij in de lobby van het hotel zitten; daar zitten ook al meer reisgenoten. Lekker gezellig praten over het dagelijks leven, maar ook over wat er nog gaat komen in onze reis. Want wij komen steeds dichter bij waar Peru zo bekend om is geworden.
Muziek terwijl je wacht.
Wij stappen de bus in. Gelukkig gaat dat snel, omdat wij allemaal maar minimale bagage hebben. Het is een kort ritje van een uurtje naar Ollantaytambo. Wij kennen de weg, omdat wij dezelfde weg nemen als gisteren. Wij stappen nu niet in het centrum uit, maar bij het treinstation van Ollantaytambo. Martijn koopt in de stationsrestauratie nog snel wat eten voor in de trein. Ik sta ondertussen op het perron en het is best wel druk. Er komt een trein uit Aguas Calientes aangereden. Er stappen mensen uit, maar ik hoor ook muziek uit deze trein komen.
Het klinkt als live muziek. Even later zie ik een wagon aan mij voorbijtrekken met drie muzikanten die muziek spelen vanuit een open wagon. Het klinkt wel gezellig. Ik en onze reisgenoten genieten van de muziek, ook al is het best wel hard. Maar helaas blijkt dat wij allemaal bij de verkeerde trein staan te wachten.





Panorama-uitzicht vanuit de trein
Onder begeleiding van Erik lopen wij naar het juiste perron en onze trein komt net aanrijden. Het is een felblauwe trein, best wel lang. Iedereen heeft zijn treinkaartjes al gekregen en gelukkig hebben wij gereserveerde plekken. Dus iedereen stapt aan boord en zoekt zijn plek op. Wij zitten met twee andere reisgenoten aan een tafel waaraan aan weerszijden stoelen zijn geplaatst. Gelukkig kunnen wij het goed met hen vinden en wij hebben al snel veel lol met elkaar. Het uitzicht vanuit de trein is al veelbelovend, want wij zitten in de panoramacoupé. In het plafond van de coupé zijn allemaal ramen geplaatst, dus wij kunnen lekker genieten.


Onderweg naar Aguas Calientes
De trein vertrekt eindelijk na 30 minuten vertraging. Wij vinden het allemaal prima; we zitten prima. Wij genieten van elkaars gezelschap en ondertussen hebben wij een biertje besteld en genieten wij van de lunch. De rit naar Aguas Calientes zal ongeveer 1,5 uur duren. Wij zien onderweg het landschap veranderen. Eerst zien wij veel bergen met minimale begroeiing en richting Aguas Calientes verandert de omgeving in tropisch regenwoud. Veel groen en de temperatuur is ook vochtig.



Aankomst in Aguas Calientes.
Tegen 14:45 uur komen wij aan in Aguas Calientes. Aguas Calientes is ontstaan voor de vele toeristen die een bezoek aan Machu Picchu willen brengen. Hier zijn in de loop der jaren veel hotels en restaurants gebouwd; bovendien stikt het er van de souvenirwinkels. Het dorpje is zielloos en dat merk je ook als je door de straten loopt. Wij moeten een kleine wandeling door het dorpje maken om bij ons hotel aan te komen. Erik had al gewaarschuwd voor dit hotel, dat het een grote overgang zou zijn tussen het hotel van gisteren en dat van vandaag. Hij heeft er niets aan gelogen. Het hotel is echt slecht, ingeklemd tussen andere hotels, en het is vochtig op de kamers. Een foute ledstrip met een verkeerde kleur maakt de sfeer in de kamer niet beter.
Wandeling door Aguas Calientes
Gelukkig hoeven wij niet lang op de kamer te zijn, want wij nemen het aanbod van Erik aan om even door het dorp te gaan wandelen. Even kijken hoe en wat; het is wel aangenaam om te wandelen, ook al is het dorpje niet echt sfeervol. Wij bezoeken het plein met een kerk. Helaas gaat het regenen, dus is het tijd voor een drankje en lopen wij het eerste het beste café/restaurant in. Al snel vormen wij een lange tafel en bestellen allemaal een drankje. Het giet ondertussen flink door; ja, dat hoort ook bij het klimaat van het tropisch regenwoud.
















Briefing in het hotel
Als wij terug zijn in het hotel, frissen wij ons even op, maar al snel moeten wij weer klaarstaan in de lobby van het hotel. Even later komen er twee jonge mannen binnen; het zijn onze gidsen voor morgen. Want morgen gaat het echt gebeuren: wij mogen Machu Picchu gaan bezoeken. De gidsen geven uitleg over de dag en wij kunnen vragen stellen. Ik ben blij om te horen dat wij alle tijd krijgen om morgen rustig rond te kunnen lopen. Ik had wat research gedaan en er blijken verschillende routes te zijn om te lopen. Gelukkig gaan wij circuit/route 2 lopen. Dat is wel een van de mooiste en meest complete routes. Ik ben opgelucht. Martijn en andere reisgenoten waren er niet zo mee bezig en vinden mijn vragen minder relevant. Ach, ik ben iemand van de details, zal ik maar zeggen.
Spannend diner
Na de briefing gaan wij wandelend naar het restaurant. Erik heeft gereserveerd en bijna iedereen gaat mee naar het restaurant. Het is een kleurrijk restaurant; alle muren en plafonds zijn geschilderd in kleurrijke motieven. Een beetje in Inca-stijl. Even later zitten wij met z’n achten aan een tafel. Iedereen kiest zijn eigen gerechten; ik kies voor zalm. Het smaakt heerlijk. Maar aan tafel zit een stel waarmee het contact leggen wat lastig is. De man is wat dominant in zijn gedrag en kan zich moeilijk in de groep plaatsen. Even later ontstaat er een flinke discussie aan tafel. Het is niet prettig; gelukkig besluit een andere reisgenoot wat te bemiddelen. De rust keert later weer terug aan tafel. Martijn en ik hebben ons bewust afzijdig gehouden.

Ik val met een gezonde spanning in slaap en ben nieuwsgierig naar Machu Picchu
*Dit bericht is op 14 mei 2026 online geplaatst.

Geef een reactie