Zondag 5 oktober 2025

Wij hebben heerlijk geslapen, al heb ik wel last van een verkoudheid. Lang leve de airco in de trein. Maar het feit dat wij een vrije dag hebben om zelf te bepalen wat we doen, doet ons beiden goed. We zijn allebei voor de wekker wakker; die staat voor vandaag op een normaal tijdstip.

F1 kijken vanuit bed

Ik heb ondertussen de tv aangezet, op zoek naar een televisiestation dat Formule 1 uitzendt. Gelukkig heb ik snel een station gevonden dat bezig is met het uitzenden van het voorprogramma van de race in Singapore. Het is weliswaar in het Spaans, maar wel zichtbaar op het grote scherm. Dat kijkt vanuit bed toch wel wat comfortabeler.

Maar vlak voor de start van de race krijgen wij te zien dat de race achter een betaalmuur zit, dus de kijkers moeten omschakelen naar een ander kanaal. Helaas heeft dit hotel dat kanaal niet beschikbaar. Dus pak ik alsnog snel mijn laptop erbij en log ik in. Gelukkig kunnen wij de start van de race nog zien. Samen kijken wij op het kleine scherm naar de race.

Ontbijten of F1 kijken

In de kleine ontbijtzaal zien wij wel meer mannen naar de F1 kijken via hun mobieltjes. Wij moesten wel naar het ontbijt, want anders hadden wij geen ontbijt kunnen krijgen omdat het restaurant om 09:00 uur zou sluiten. Wij eten snel en zien op de kamer Max als tweede over de finish gaan. Dat is een mooi resultaat voor Max en zorgt ervoor dat de spanning in het klassement terug kan komen.

Parade in de stad

Wij hebben van Erik gehoord dat er elke zondag een soort parade voor de burgemeester wordt gehouden op het grote plein van Cusco. Helaas weet Erik niet precies hoe laat die begint, maar als wij richting het plein lopen, zien wij al veel mensen rondom het plein lopen en zitten. Het is nu 09:30 uur. Wij zoeken een plekje waar wij kunnen gaan zitten om naar de parade te kijken. Ik besluit aan de rand van de stoep te gaan zitten. Zo heb ik geen mensen voor mij zitten en kan ik makkelijk filmen. Martijn kiest een plekje op een stenen trapje; daar zitten ook twee andere reisgenoten.

Dan gaat de parade van start,

Wij weten niet zo goed wat wij moeten verwachten van deze parade, maar als eerste is er een militair fanfarekorps dat het nationale volkslied speelt. Alle Peruanen gaan staan. Even later start de parade echt. Het gehele plein staat vol met militairen, politie, kinderen en ziekenhuispersoneel. Alles trekt aan ons voorbij. Het is bijzonder om te zien hoe alles onder regie van een hoge militair wordt aangestuurd. Hij geeft instructies over hoe snel de deelnemers moeten lopen en welke afstand er tussen de verschillende organisaties moet zitten. Het is vooral leuk om de kleine kinderen te zien marcheren over het plein, hun gezichtjes helemaal strak in de plooi. Ondertussen speelt het fanfarekorps door en bepaalt het ook het tempo. In totaal duurt de parade twee uur en wij hebben ervan genoten. Ik kan mij niet voorstellen dat dit elke week in Amsterdam of Deventer zou kunnen plaatsvinden. Ik denk dat wij daar toch iets te nuchter voor zijn.

Koffie in de stad drinken

De parade loopt tegen 11:30 uur af en langzaam loopt het plein leeg. Wij besluiten ook om verder te gaan. Maar eigenlijk hebben wij ook wel zin in koffie. Om het plein heen zijn diverse winkels en daarboven zitten wat restaurants. Wij kiezen er eentje uit, met uitzicht op het plein. Ik zag bij binnenkomst in de vitrinekast al dat ze lekkere taartjes hadden. Wij bestellen koffie en een taartje erbij. Het is niet voor niets zondag. Het smaakt heerlijk.

Stadswandeling

Daarna is het echt tijd voor wat beweging en wij gaan lekker met z’n tweeën door de stad lopen. Er hangt een relaxte sfeer in de stad. Overal is wat te zien. Er zijn diverse kerken te zien en ook zien wij een aantal musea. Deze musea staan ook in het teken van de geschiedenis van de Inca’s; onder andere zien wij weer prachtige beeldjes, maar ook mummies. Wij genieten van deze dag samen, even samen ons eigen tempo bepalen en de accu opladen tijdens deze mooie, maar ook wel erg intensieve reis. Nu lopen wij lekker door deze stad en bezoeken wat markten met veel souvenirs. En natuurlijk kunnen wij het niet laten en kopen wij weer een souvenirtje voor onze kerstboom.

Relaxen op de kamer

Op een gegeven moment hebben wij alles wel gezien in deze stad, tijd om terug te lopen naar het hotel, even lekker relaxen op de kamer. Volgens mij heb ik zelfs nog even geslapen.

Invloed van Japan in Peru.

Maar op een gegeven moment is het ook weer tijd om een hapje te gaan eten. Erik heeft via de groepsapp gevraagd wie er mee wilde. Veel mensen uit onze groep geven gehoor aan zijn oproep. Als wij in de lobby zijn, horen wij de verhalen van de andere groepsleden die wel zijn meegegaan met de gezamenlijke excursie. Het was mooi, maar ook niet erg uitgesproken. Volgens hen hebben wij “niets gemist”. Dat scheelt weer, zullen wij maar zeggen. We lopen onder begeleiding van Erik naar het restaurant: een typisch Nikkei-restaurant. Japan heeft veel invloed gehad in Peru; dat is begonnen met het toelaten van arbeidsmigranten vanuit Japan. Dat zorgde er vanaf 1899 voor dat er veel Japanners in Peru gingen werken. Velen bleven “hangen” en bouwden een nieuw leven op in Peru. Dat heeft er zelfs toe geleid dat een zoon van een Japanse immigrant president heeft kunnen worden. Het gaat om Alberto Fujimori, hij was president van 1990 tot 2000.

Nikkei keuken

Doordat er meer Japanners naar Peru kwamen, hadden zij natuurlijk ook invloed op de eetcultuur in Peru. Dat resulteerde later in de Nikkei-keuken: Japanse technieken en ingrediënten uit Peru. De gerechten op de kaart zijn allemaal heerlijk om te zien; ik kan weer eens niet zo goed kiezen. Maar als ik het eten geserveerd krijg, weet ik dat ik een goede keuze heb gemaakt. Zie de foto’s, zou ik zeggen. Dat ziet er toch goed uit! Ook is het weer eens leuk om met stokjes te eten. Martijn kiest natuurlijk weer voor mes en vork als bestek. Hij wil gewoon lekker eten en niet ingewikkeld doen. Groot gelijk heeft hij. En het was echt lekker.

*Online geplaatst op 1 augustus 2026