Donderdag 2 juli 2026

Onderweg naar Engeland.

Ik wil al een geruime tijd naar Silverstone om daar de F1-race te zien. Silverstone organiseert al sinds 1950 de Engelse F1-race en ook hebben veel F1-teams hun fabrieken rondom het bekende circuit gevestigd. Dus hebben wij besloten om dit jaar geen Oostenrijk en/of Zandvoort te doen, maar naar Silverstone te gaan. Om 04:00 uur rijden wij weg uit Deventer. Wij gaan met onze eigen auto en nemen de shuttletrein naar Engeland. Tevens maken wij nog een stop in Oxford en na het raceweekend rijden wij door naar Londen.

Shuttletrein

De reis verloopt voorspoedig. Ik rijd het eerste gedeelte en wij gooien de tank voor de laatste keer vol in Hazeldonk. Martijn rijdt vervolgens naar Calais, daar komen wij rond 09.00 uur aan. Bij aankomst hebben wij geluk: wij kunnen een trein eerder nemen. Dat scheelt weer tijd en een snelle plasstop. In Frankrijk wordt meteen je paspoort gecontroleerd door de Engelse marechaussee. Gelukkig hebben wij onze ESTA om Engeland te mogen bezoeken op tijd geregeld. Wij kunnen direct doorrijden naar de trein; daar rijden wij met onze auto de trein in. Het blijft bijzonder om met je auto de trein in te rijden, waarbij er sprake is van een boven- en benedendek. Rond 09.45 uur rijdt de trein de tunnel in. Wij blijven in de auto zitten terwijl de trein ons naar Engeland rijdt.

Aankomst in Engeland

En 30 minuten later komen wij aan in Folkestone, Engeland. Martijn vindt autorijden leuk en voelt zich nog fit genoeg om het laatste gedeelte naar Oxford te rijden. Martijn kent ondertussen de weg min of meer in Engeland. De afgelopen twee jaren was hij hier ook al. In 2024 was ik mee, toen zijn wij met zijn ouders naar Liverpool geweest. Vorig jaar was hij met zijn moeder een weekje naar Oxford. In Oxford woont de neef van Linda, de moeder van Martijn: David. Aangezien Silverstone in de omgeving van Oxford ligt, hebben wij besloten om David een bezoek te brengen. Gelukkig wilde David ons ook zien. Door het tijdverschil van een uur eerder in Engeland en de vroegere trein komen wij lekker op tijd bij David aan. De files rondom Londen zijn minimaal, dus tegen 12:00 uur komen wij aan in Oxford.

Welkom weerzien

Wij parkeren de auto op de oprit van Davids huis. Als wij aanbellen, horen wij Paddy, de hond, al enthousiast blaffen. Wanneer de deur opengaat, stuift Paddy naar buiten, alsof hij ons nog kent. Martijn zal hij ongetwijfeld nog kennen, want Martijn heeft vorig jaar een week lang bij David en zijn man Neil geslapen. David begroet ons ook hartelijk en wij geven elkaar een knuffel. Het voelt vertrouwd. Ik vond het vooraf wel een beetje spannend. Ik wil graag met David kunnen communiceren en mijn Engels is goed genoeg om het te kunnen verstaan, maar om hele gesprekken te voeren is altijd een uitdaging voor mij. Maar David praat zelf ook graag veel, dus dat helpt mee en je kunt merken dat hij gewend is om met verschillende typen mensen te praten. David werkt als professor aan de universiteit van Oxford. Hij is gespecialiseerd in archeologie. Het is een warm weerzien en het voelt alsof wij elkaar al jaren kennen. Prettig.

Lunchen in de tuin.

David en Neil wonen in een buitenwijk van Oxford. Ze hebben een typische Engelse woning: eetkamer en woonkamer apart. Het is ondertussen lekker weer geworden, dus wij kunnen naar buiten. David begint over het weer van vorige week; ook hier was de hittegolf voelbaar. Gelukkig is het nu beter en kunnen we lekker buiten lunchen. David serveert verschillende soorten brood, met smakelijke kazen erbij. Het smaakt heerlijk en Paddy kijkt verlekkerd toe. Hij gaat er zelfs van kwijlen en dringt zich aan ons op. Je voelt dat David gek is op Paddy, want David kan niet echt boos worden op het gedrag van Paddy. Leuk om te zien.

Wandelen naar de binnenstad

We gaan wandelen naar de stad. Leuk om te zien dat David en Martijn gezellig aan de klets zijn, even bijpraten. Ondertussen leren wij David beter kennen; het zijn nu andere gesprekken dan tijdens hun eerdere ontmoetingen. Ook het feit dat hij ook gay is, zorgt voor een nieuwe invalshoek qua gesprekken en elkaar leren kennen. Na 30 minuten lopen wij een park in en daar krijgen wij al een mooi uitzicht op de stad Oxford. Even later zijn wij echt in de binnenstad van Oxford. Martijn is hier vorig jaar geweest en weet ook een beetje de weg, maar gelukkig weet David de exacte route. Vandaag laat hij ons ook een aantal nieuwe gebouwen zien die Martijn nog niet heeft gezien.

Universiteit en Colleges

Oxford staat bekend om haar universiteiten en colleges. De stad telt 2 universiteiten en 39 colleges. Vandaag hebben veel colleges hun open dag; overal zien wij pubers met hun ouders lopen, op zoek naar passende colleges. Wat zijn eigenlijk de verschillen tussen universiteiten en colleges? AI zegt hier het volgende over:

Colleges zijn meestal kleinschaliger en richten zich in de meeste gevallen op bacheloropleidingen. Ze hebben vaak minder studenten, wat kan zorgen voor een meer persoonlijke leeromgeving. Een universiteit is doorgaans groter en biedt zowel bachelor- als masteropleidingen aan.

Magdalen College

Wij lopen als eerste Magdalen College binnen. Via David komen wij makkelijk binnen omdat hij als medewerker toegang heeft tot deze colleges. Het is een mooi college met een eigen kapel, waar nog steeds diensten worden gehouden. De tuinen zijn prachtig aangelegd en er is zelfs een hertenkamp aanwezig. De mooi aangelegde binnentuin is prachtig; alles staat mooi in bloei. Aan dit college hebben beroemde Engelsen gestudeerd, zoals Oscar Wilde.

New College

Onze volgende stop is New College. Het concept is voor alle colleges hetzelfde: grote binnentuin en kapel. Alles ziet er prachtig uit. Het doet mij ook denken aan een bezoek aan Cambridge meer dan 10 jaar geleden. David heeft helemaal niets met Cambridge en laat dat op een grappige manier aan mij weten. De toon is gezet, hihi.

Drankje doen.

Oxford is een oude stad met veel steegjes en smalle straatjes. Je kunt er makkelijk verdwalen, maar gelukkig wijst David ons de weg en komen wij via een smal steegje uit op een klein pleintje met twee pubs. Martijn is hier vorig jaar ook geweest en herkent het weer. Even later zitten wij aan een lekker koud biertje. Wij kiezen er bewust voor om een alcoholvrije te nemen, omdat wij nog moeten rijden en het een lange dag voor ons was.

Verder in Oxford

We wandelen verder door Oxford en komen langs de Bridge of Sighs van Hertford College. Deze brug verbindt twee gebouwen met elkaar. Het lijkt wel op de brug uit Venetië. Ook komen we langs het Sheldonian Theatre, een rond gebouw dat tegenwoordig wordt gebruikt voor officiële gelegenheden zoals diploma-uitreikingen. Het is prettig lopen hier in de stad. De combinatie van eeuwenoude gebouwen en tuinen geeft rust.

Drankje in een gay tent

Het tempo en de temperatuur hakken erin. Wij doen nog een drankje bij een gayclub: The Jolly Farmers. Wij gaan lekker in de tuin zitten, onder de zonwering. Onder het genot van een biertje praten wij verder over het leven als gay in Oxford. Ook in Engeland is de verharding voelbaar van mensengroepen die worden buitengesloten. Dat geldt voor mensen met een buitenlandse afkomst, maar ook voor gays. Dat heeft toch alles te maken met het politieke klimaat waarvoor Nederland en dus ook Engeland kiest. Wel jammer, maar deze gesprekken geven ons nog meer binding met elkaar. Leuk om een keer met familie daarover te kunnen praten.

Zwarte taxi 

De tijd tikt door, dus het is tijd om weer naar Davids huis te gaan. Even later zitten wij in de bekende taxi van Engeland: de black cab. Dat is mijn eerste ritje in zo’n taxi, dus weer een ervaring rijker. Hihi. David en Martijn zitten naast elkaar en ik voel dat Martijn op zijn gemak is. Martijn geniet van zijn weerzien met zijn achterneef en nu heeft hij mij Oxford laten zien, omdat ik vorig jaar niet mee wilde.

Kennismaking met Neil

De taxi zet ons bij de deur af en wij horen Paddy al blaffen; die is ook blij dat wij weer thuis zijn. We begroeten Paddy hartelijk en ploffen vervolgens neer op de bank. Moe maar voldaan. Even bijkomen. De man van David, genaamd Neil, komt tegen 17:00 uur thuis. Neil werkt als tuinman. Hij onderhoudt de tuinen van de universiteiten en colleges van Oxford. Hij is er wel goed in, want de tuinen zien er goed uit. Het is mijn eerste ontmoeting met Neil. Martijn kent hem al sinds vorig jaar. Onze eerste ontmoeting is een beetje aftasten; hij is wat gereserveerd. Maar zijn glimlach is hartelijk. We babbelen wat over hoe zijn dag is gegaan en hoe die van ons is verlopen.

In slaap vallen

Even later duikt Neil de keuken in om het eten voor te bereiden. David en ik geven toe dat wij niet goed kunnen koken. David zet het 18:00 uur-journaal van de BBC op. Ik kijk wel, maar even later vallen mijn ogen dicht. Het is al een lange dag.

Diner met pizza

Neil heeft wat makkelijke gerechten klaargemaakt, zoals twee pizza’s en een aantal salades. Het ziet er goed uit en het smaakt ook heerlijk. Ondertussen praten wij met elkaar. Neil praat rustig mee en zijn glimlach is nooit ver weg. Het voelt alsof wij elkaar al een langere periode kennen. Bijzonder om mee te maken. Paddy vindt het eten er ook smakelijk uitzien en kijkt kwijlend toe. Hij wordt verschillende keren uit de eetkamer verwijderd, maar komt telkens weer terug. Als nagerecht krijgen wij verse aardbeien met opgeklopte room. Mmm

Naar onze B&B rijden

Tegen de avond nemen wij afscheid van David en Neil en bedanken hen voor een mooie dag en voor hun gastvrijheid. Wij rijden weg en rijden ongeveer 30 minuten naar onze B&B in een klein plaatsje. Bij aankomst worden wij hartelijk ontvangen en checken wij in. Onze kamer is prima: lekker ruim en ziet er goed uit. Tijd voor een biertje op het terras; wij proosten op een mooie dag!