Dinsdag 2 november 2010

Rafttocht

Vandaag moest ik alleen opstaan, omdat ik ga raften. De anderen van de groep gaan om 10.30 een canopytocht maken (zweven aan touwen over het oerwoud via de bomen). Henri gaat dat ook doen. Maar niemand wilde raften, dus Lisbeth heeft kunnen regelen dat ik met een andere groep mee kan.

Om 07.45 werd ik opgehaald met een busje, waarin al vijf andere deelnemers zaten. Ik had al voorspeld dat het Amerikanen zouden zijn, en dat klopte helemaal. Na het ontbijt zijn wij eerst met een klein busje vertrokken om daarna over te stappen in een gele Amerikaanse schoolbus. Het was een heftige tocht qua slechte wegen, vooral omdat de regen niet was gestopt na gistermiddag. Onderweg moest er nog een weg worden gemaakt door de wegwerkers met een grote schuifmachine. Ook moest het team van de rafting af en toe uit de bus om takken van de weg af te halen; er waren ook wegen die onder water stonden, maar nog wel begaanbaar waren.

Instructies, wel even schrikken

Na een rit van ruim een uur kwamen wij bij de rivier aan. Daar kregen wij eerst een veiligheidsles; dit was wel even schrikken, want deze les was duidelijk qua veiligheidslijnen, kajakreddingsboten, en het uitzicht op een wilde rivier liet ook niets aan de duidelijkheid te wensen over, hihi. Maar goed, ik moest samen met de andere Amerikaanse man op de voorkant van de raftingboot gaan zitten. Bij een raftingboot zit je niet binnen in de boot, maar op de buitenkant van deze boot.

Met een lekkere gespannen hartslag gingen wij starten. De eerste golven sloegen binnen in de boot, dus wij waren meteen nat. Onze stuurman gaf goede instructies, en daardoor ging de boot goed door de golven. Deze golven waren zo één tot 2,5 meter hoog; het was een geweldige ochtend. Mede door de snelheid van de rivier (door de hevige regenval) waren wij snel bij ons eindpunt.

Maar toen kregen wij het voorstel om verder te varen naar het dal; dit hebben wij gedaan. Dit stukje was wel een stuk rustiger, waardoor wij de natuur konden bekijken. Onderweg zagen wij veel palmbomen in het water liggen. De natuur was wild geworden.

Terug naar Manuel Antonio

In het dal zijn wij weer opgehaald met de schoolbus; na een tochtje van 30 minuten waren wij weer in Manuel Antonio. Onderweg zagen wij dat er veel weilanden onder water waren gelopen. In Manuel Antonio hebben wij als groep een heerlijke lunch gehad; tevens hebben wij de foto’s bekeken van onze raftingtocht. Ik schrik wel van de foto’s, deze tocht was echt wel heftig en achteraf wellicht zelfs erg gevaarlijk. Onze begeleiders hadden dit ook niet voorzien en zeggen dat wij goed hebben gewerkt en dat wij daarom veilig terug zijn gekomen.

Henri’s Canopytocht

Henri was ondertussen in het hotel achtergebleven voor de canopytocht. Helaas is deze geannuleerd door de hevige regenbuien. Gelukkig kwamen de doodhoofdsaapjes een voorstelling geven; geweldig om te zien hoe nieuwsgierig ze zijn zonder de mensen aan te vallen.

Toen ik weer terug kwam in het hotel was Henri met een stel anderen naar beneden gegaan naar het dorpje Quepos, het weer was nog steeds onveranderd namelijk regen. Ik ben lekker gaan relaxen op onze kleine terrasje, lekker naar de vogels aan het kijken. Ook kwamen de kapucijnapen ook nog even langs om te kijken, maar deze zijn meer op hun hoede.

Ondertussen was Henri ook terug gekomen van het dorpje, wij hebben verder de middag relaxt doorgebracht, ik heb zelf nog even gezwommen.

Rond 19.00 zijn wij gaan eten in een leuk restaurant waar wij later op die nog lekker hebben gedanst, ik heb zelf nog een poging gedaan om de salsa te dansen met Lisbeth(reisleidster) helaas het was geen succes  hihi. Maar het was een gezellige avond waarbij iedereen ff lekker los ging. Onderweg naar het hotel zagen wij dat de weg was ingezakt. Daar waren wij wel van geschrokken.

Bij terugkomst in het hotel hebben wij nog een borreltje gedronken in het restaurant, want de rum moest nog ff worden opgemaakt.