Woensdag 23 oktober 2024
Mijn wekker ging om 05.20 uur, Martijn stond toen al onder de douche. Het is weer een reisdag en dat betekent vroeg opstaan. We zullen ongeveer 300 km gaan reizen. Ik volg Martijns goede voorbeeld qua douchen, even wakker worden.
Ontbijten als een filmster
Als wij de ontbijtzaal inlopen om 06.00 uur zijn wij de eerste gasten. Het hotel is niet modern, eerder wat ouderwets, maar het hotelpersoneel kan het wel waarderen dat wij hun hotel bezoeken. Bij het ontbijtbuffet staan drie personeelsleden op ons te wachten, het zijn drie dames. Wij kijken naar hen en zij kijken naar ons, ze beginnen dan wat te giechelen met elkaar. Even later worden wij zelfs op de foto gezet, wij laten het maar gebeuren. Het ontbijt is prima, er is een ruime keuze aan gerechten; je kunt zelfs voor het ontbijt pasta carbonara nemen. Ik hou het liever bij een toast met een mooie ronde spiegelei.
Vertrekken naar het noorden
Vandaag hebben wij een nieuwe samenstelling in de bus, in totaal zitten wij met z’n zessen in de bus. Het is een mooie mix en dat maakt het wel leuker en gezelliger. Om 07.00 uur rijden wij weg uit Tak, vandaag gaan we richting het noorden. De eerste 2 uur rijden wij lekker door. In het begin wordt er nog flink met elkaar gepraat, over andere vakanties, over werk. Het loopt allemaal lekker in elkaar over. Koen, onze reisleider, geeft via een opvouwbare grote poster uitleg over de wijze waarop er in Thailand rijst wordt verbouwd.
Maar langzaam val ik — en achteraf blijken ook de andere reisgenoten — in slaap. Het blijft lekker om zo relaxed te reizen. Om 09.00 uur hebben wij een stop bij een rustplaats langs de weg. Hier zijn een aantal winkels, wc’s en een tankstation te vinden. Tijd om de benen te strekken en een drankje te nemen.
Lampang
Wij gaan weer rijden en na 2 uur hebben wij weer een stop; deze keer niet bij een tankstation maar bij een lokale markt. Deze lokale markt is gevestigd in het dorpje genaamd Lampang. Op deze markt kun je veel lokale producten zoals fruit en groenten kopen, maar voor ons ook wel speciale dingen zoals vissen in zakjes, levende krekels in plastic zakjes, en ik zag ook een soort honingraat vol met levende rupsen. De markt wordt goed bezocht door de lokale bevolking en de verkopers achter de vele marktkramen kijken ons soms wat vreemd aan.



















Paraplu
Na de markt vervolgen wij onze reis richting Chiang Mai, maar na 45 minuten maken wij eerst nog een stop bij een bedrijf. Onze gids Johnny vertelt in het kort de werkwijze hoe deze paraplu’s op de klassieke manier worden gemaakt. Van een lokale boom worden de grondstoffen gebruikt om een papierpulp te maken, deze wordt vervolgens met de hand geschept en gedroogd. Dit wordt gebruikt als bekleding voor de bovenkant van de paraplu.
Ook zien wij oude dames met de hand het raamwerk voor de paraplu maken en in elkaar zetten. Even verderop zien wij een aantal schilders klaarstaan om de nieuwe paraplu’s te voorzien van een mooie tekening. De paraplu’s die klaar zijn worden gedroogd in de binnentuin. In het naastgelegen winkeltje kopen wij een waaier en twee paraplu’s. Eentje gaat in de kerstboom en de andere is voor mijn gevoel te groot voor onze souvenirkast, maar volgens Martijn kan het wel. Thuis zullen wij zien wie er gelijk krijgt.










Doi Suthep-tempel
Koen heeft besloten om het reisprogramma aan te passen zodat morgen en overmorgen voldoende tijd is voor onze eigen gekozen excursies. Dat is het voordeel van onze kleine groep, dan kan er snel worden geschakeld. Wij rijden dus niet naar ons hotel in Chiang Mai, maar wij gaan eerst een tempel bezoeken. Het gaat om de Doi Suthep-tempel. Deze tempel is gebouwd op een berg met een hoogte van 1.676 meter. Wij slingeren met de busjes naar de toegangspoort van de tempel. De tempel zelf staat op een hoogte van 1.060 meter. Je kunt de tempel via twee manieren betreden: met de lift of met een trap. Martijn gaat samen met de oudere reisgenoten met de lift en natuurlijk ga ik samen met Koen, Anna en Bryan met de trap. Deze trap is prachtig gedecoreerd met tegels in de vorm van een Naga-slang.
Als ik bovenaan kom merk ik wel dat het 309 traptreden zijn, het blijft pittig om met deze temperaturen inspanning te leveren. Wij lopen er rond en zien een prachtig versierd tempelcomplex. Het tempelcomplex heeft namelijk ook een apart binnen gedeelte, met een grote goudkleurige chedi in het midden. Naast de chedi staat op elke hoek een goudkleurige paraplu die symbool staat voor de onafhankelijkheid en vereniging met Myanmar. Ook het uitzicht over de stad Chiang Mai is prachtig. Je kunt wel merken dat deze plek erg in trek is, bij de lokale bevolking als bij toeristen.















Onderweg naar Chiang Mai
Na het bezoek aan de tempel lopen wij via de trap weer naar beneden en stappen onze busjes weer in. Nu rijden wij naar de stad Chiang Mai. Koen kent deze stad erg goed omdat hij hier zelf woont met zijn gezin. Een week voordat wij aan deze reis begonnen heeft het flink geregend in de omgeving van Chiang Mai met als gevolg flinke overstromingen van de lokale rivier. Koen laat ons foto’s zien van zijn eigen woning. Dat is wel schrikken want het water stond wel een meter hoog in zijn woning. Het water heeft een groot spoor van vernieling achtergelaten. Zo zien wij op een foto een aantal kasten in zijn huis drijven. Bizar.
Ook in de stad kun je op de muren precies zien waar het water heeft gestaan. Maar de winkeltjes in Chiang Mai zijn nu weer open en de bevolking laat zien dat zij op veelal eigen kracht weer open kunnen. In Nederland zou zoiets wel maanden kunnen duren, maar hier wordt het normale leven weer snel opgepakt.
Khantoke-diner
Gelukkig is het water ons hotel bespaard gebleven en kunnen wij inchecken. Het hotel oogt luxe. Het is altijd lekker als er af en toe een wat luxer hotel tussen zit. Veel tijd om te relaxen is er niet, dus na een snelle douche staan wij weer buiten het hotel. De busjes staan weer klaar om ons naar een volgende excursie te brengen. Deze keer is het een dinershow met als thema: Khantoke-diner. Als wij aankomen zien wij een binnenplaats met daar rondom aan drie kanten plekken om te dineren. Alle tafels zijn verlaagd en wij zitten met kussens op de grond.
De bediening zorgt ervoor dat de gehele tafel wordt voorzien met schalen met heerlijke Thaise gerechten. Het eten smaakt ons goed, het is wel erg warm want wij zitten in de buitenlucht, gelukkig blaast er een grote ventilator af en toe wat frisse lucht. Ondertussen wordt er een dansvoorstelling opgevoerd, het is een klassiek Thaise dansvorm zoals de zwaarddans en de kaarsendans. Het is mooi en kleurrijk om te zien, maar je merkt dat de bezoekers het allemaal wat gereserveerd bekijken. Tijdens de laatste dans mogen de bezoekers meedansen. Ik besluit samen met een aantal leden van onze groep om mee te doen. Je bent er maar één keer en ze kennen mij hier toch niet. Martijn vindt het allemaal niets en besluit lekker te blijven genieten van zijn biertje. Iedereen heeft uiteindelijk genoten van deze avond, voor deze ene keer.


















* Dit bericht is online geplaatst op 6 juli 2025

Geef een reactie